Bij stalking gaat het om ongewenst contact. In de meeste gevallen gaat het om een combinatie van het versturen van brieven, e-mails of berichten, het voeren van telefoongesprekken, het bezoeken van huis, school of werk. Het kan een vreemdeling zijn, of iemand die je al lang bent vergeten, maar meestal gaat het om een ex-partner.

Artikel 285b van het Nederlandse Strafrecht:

Iemand die op onrechtmatige en systematische wijze opzettelijk inbreuk maakt op de persoonlijke levenssfeer van een ander met de bedoeling die ander te dwingen iets te doen, zich van iets te onthouden, of iets te dulden, of angst aan te jagen, wordt als schuldig aan pesterijen veroordeeld tot een gevangenisstraf van ten hoogste drie jaar of een boete van de vierde categorie.

Dus dit is het punt:
systematische inbreuk op de privacy van een persoon.

De Hoge Raad houdt rekening met de aard, duur, frequentie en intensiteit van het gedrag, de omstandigheden waaronder het plaatsvond en de invloed ervan op het persoonlijke leven en de vrijheid van het slachtoffer.

De systematiek moet zodanig zijn dat het gedrag een indringend karakter krijgt, met dien verstande dat het effect van het gedrag op het slachtoffer aan de hand van objectieve criteria wordt beoordeeld.

Het is niet altijd vereist dat de inbreuk significant is en niet altijd ernstige emotionele gevolgen, een grote verstoring van het dagelijkse leven of een zeer ernstige of diepe impact op het persoonlijke leven en de vrijheid van het slachtoffer hoeft te hebben.

Frequente herhaling van gedrag dat individueel een kleine inbreuk op de privacy van een persoon vormt, kan daarom samen als stalking worden gezien.
In de meeste gevallen stelt de rechter geen hoge eisen aan het systematische karakter van stalking. Zeker als het vervelende gedrag gepaard gaat met bedreigingen of beledigingen, wordt het al snel beschouwd als opdringerige systematische intimidatie.